In gesprek met Fee en Hakim

In gesprek met: oud-trainee Fee en opdrachtgever Hakim
“Hij gaf me vertrouwen en ruimte. Hij liet me zelf ontdekken hoe ik dingen wilde aanpakken, maar was er altijd als sparringpartner. Dat maakte dat ik durfde te groeien.”

Twee jaar lang liep Fee A’mema mee in de gemeente Den Haag als trainee. Inmiddels is ze doorgestroomd naar een vaste functie als medewerker Welzijn, Jeugd en Participatie binnen het stadsdeel Segbroek. Samen met haar opdrachtgever Hakim Ahbarouch, wijkmanager, kijkt ze terug op een periode vol leren, ontdekken en samenwerken in een omgeving die geen dag hetzelfde is.
Fee begon het traineeship vanuit een open blik. “Ik was eigenlijk gewoon op zoek naar werk en had niet verwacht dat ik zou worden aangenomen,” vertelt ze. “Maar ik hoorde zoveel positieve verhalen dat ik het toch probeerde.” Haar keuze voor Den Haag was persoonlijk: het is de stad waar ze studeerde en zich thuis voelt. Tijdens haar opdracht bij het stadsdeelkantoor merkte ze hoe waardevol het is om iets terug te kunnen doen voor de omgeving waar je je verbonden mee voelt.
Indrukwekkende omgeving
De eerste weken waren indrukwekkend. Fee ontdekte hoe groot en complex de gemeentelijke organisatie is, en hoe divers de collega’s zijn; in leeftijd, achtergrond en expertise. Juist die diversiteit maakt het werk interessant, maar ook uitdagend. Communicatie met al die verschillende collega’s is soms uitdagend, vertelt ze. Dat merkte ze al tijdens haar eerste opdracht bij de Haagse Straatveegorganisatie, waar ze veel over zichzelf leerde. “Ik ontdekte hoe belangrijk het is om mijn stem te laten horen en initiatief te nemen, ook als ik dat spannend vind. De communicatietraining hielp me om mezelf zekerder te voelen.
In de wijk én het stadhuis
De opdracht die het meeste indruk maakte, was haar periode bij het stadsdeelkantoor. Daar zag ze elke dag de directe impact van haar werk in de wijk. Ze had veel contact met bewoners, organisaties en initiatieven die Den Haag elke dag een stukje mooier proberen te maken. Soms moesten er moeilijke boodschappen worden overgebracht, of moest er uitleg worden gegeven over besluiten. “Dan is eerlijk en open blijven zó belangrijk,” zegt Fee. “Je staat met één been in de wijk en één been in het stadhuis. Je bent de schakel tussen de mensen die iets ervaren en de collega’s die beleid maken. Die rol vond ik waardevol.” ”Een mooi voorbeeld daarvan is een leegstaande ruimte in de wijk waar bewoners graag een plek voor jongeren van wilden maken. Hoewel de bestemming officieel via loting werd bepaald, en dus buiten de directe invloedsfeer van het stadsdeel viel, lukte het Fee om met de betrokken partijen in gesprek te blijven. “Er wordt nu gekeken of jongeren alsnog onderdeel van het plan kunnen worden. Dat voelde als een belangrijke overwinning voor de wijk.”

Ruimte om te groeien
Fee blikt met warmte terug op de samenwerking met haar opdrachtgever Hakim. “Hij gaf me vertrouwen en ruimte. Hij liet me zelf ontdekken hoe ik dingen wilde aanpakken, maar was er altijd als sparringpartner. Dat maakte dat ik durfde te groeien.”
Hakim werkt al jaren graag met jonge nieuwe collega’s zoals trainees. Zelf heeft hij ook leren en werken gecombineerd, en hij weet hoe krachtig dat kan zijn. “Het stadsdeel is een dynamische plek waar alles samenkomt. Je moet kansen zien, verbanden leggen en integraal kunnen denken. Jonge collega’s brengen daar veel energie en creativiteit in mee. Ze stellen vragen die anderen misschien niet meer stellen. Dat is enorm waardevol.”
Fouten maken mag
Hij ziet de komst van een nieuwe trainee nooit als een uitdaging, maar als een kans. Jonge professionals brengen volgens hem een nieuwe sfeer mee. “Zelfs de lunchtafelgesprekken veranderen en dat maakt het alleen maar leuker.” Zijn advies aan toekomstige trainees is helder: wees niet te streng voor jezelf. “Fouten maken hoort erbij, vallen en opstaan ook. Durf te proberen.” Over Fee is hij meer dan positief. “Haar nieuwsgierigheid sprong er meteen uit. Ze vond snel haar weg in het team, stond open voor anderen en bracht een fijne energie mee. Ze heeft een natuurlijke klik met bewoners én collega’s.” Hij is dan ook blij dat ze binnen het stadsdeel is gebleven.
